تبلیغات
مجمع ادیبان - غزل 81

غزل 81

نویسنده :افشین صابری
تاریخ:یکشنبه 1 شهریور 1394-05:09 ب.ظ

صبحدم مرغِ چمن با گلِ نو خاسته گفت       ناز کم کن  که در ین باغ بسی چون تو شکفت

گل بخندید که از راست نرنجیم ،ولــی             هیچ عاشق سخنِ سخـت بمعشوق نــگفت

گر طمع داری از آن جامِ مرصّع میِ لعل            ای بسا در که بنوکِ مــژه ات بایـد سـفت

تا ابـــد بویِ محبّت بمـشامش نرســد              هر که خــاکِ درِ میخانه بر خساره نرفت

در گلستانِ ارم دوش چو از لطفِ هــوا               زلــفِ سنــبل بنسیمِ سحــری می آشـفت

گفتم : ای مسند جم جامِ جهان بینت کو             گفت : افسوس که آن دولتِ بیــدار بخفت

سخنِ عشق نه آنست که آیـــد بزبان               ساقیا می ده و کوتاه کن این گفت و شنفت

اشــکِ حافظ خرد و صبر بدریا انداخت              چــکند ؟سوزِ غــمِ عشق نیـارست نــهفت
  
                                                                                                                                                 خواجه حافظ شیرازی



ناز کم کن :  ناز مکن // دُر : مروارید - قطره های اشک // ِا رَم : باغ عاد -باغ معروف شیراز // گفت و شنفت : گفتگو  - اسم مرکب //نهفت : پنهان کردن



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر